Subscríbete!

Se queres recibir a actualidade da UE no teu correo: noticias, convocatorias, procura de socios...

Preme Aquí


Axenda FGE

Aluguer de sala

Transparencia

Convocatorias UE



Síguenos en Twitter Síguenos en Facebook Síguenos en linkedin

07/09/2017

O Tribunal de Xustiza da UE avala o mecanismo provisional de recolocación obrigatoria de solicitantes de asilo

Membros da Protección Civil Europea nunha área de acollida de refuxiados. © Unión Europea
  • O Tribunal de Xustiza desestima os recursos de Eslovaquia e de Hungría contra o mecanismo provisional de recolocación obrigatoria de solicitantes de asilo
  • O mecanismo contribúe de forma efectiva e proporcionada a que Grecia e Italia poidan facer fronte ás consecuencias da crise migratoria de 2015

Bruxelas, 7 de setembro de 2017. O mecanismo de repartición de refuxiados deseñado pola Comisión Europea axústase ao dereito comunitario segundo o veredicto do Tribunal de Xustiza da UE (TXUE) sobre o plan que a Comisión en 2015 -co visto e prace do Consello Europeo- para facer fronte á crise migratoria.

En resposta á crise migratoria que padeceu Europa no verán de 2015, o Consello da Unión Europea adoptou unha Decisión 1 co fin de axudar a Italia e a Grecia a facer fronte á afluencia masiva de migrantes. Esta Decisión prevé a recolocación desde eses dous Estados membros, durante un período de dous anos, de 120 000 persoas manifestamente necesitadas de protección internacional nos demais Estados membros da Unión.

A Decisión impugnada foi adoptada con arranxo ao artigo 78 TFUE, apartado 3, que establece que «se un ou varios Estados membros enfróntanse a unha situación de emerxencia caracterizada pola afluencia repentina de nacionais de terceiros países, o Consello poderá adoptar, a proposta da Comisión, medidas provisionais en beneficio dos Estados membros afectados. O Consello pronunciarase previa consulta ao Parlamento Europeo».

Eslovaquia e Hungría, que do mesmo xeito que a República Checa e Romanía, votaron no Consello en contra da adopción da devandita Decisión, 2 solicitando ao TXUE a súa anulación, alegando motivos cos que pretendían demostrar, por unha banda, que a súa adopción estivo viciada de erros de procedemento ou derivados da determinación dunha base xurídica incorrecta e, por outra banda, que non é adecuada para responder á crise migratoria nin necesaria para tal fin. No procedemento ante o Tribunal, Polonia interveu en apoio de Eslovaquia e de Hungría, mentres que Bélxica, Alemaña, Grecia, Francia, Italia, Luxemburgo, Suecia e a Comisión interviñeron en apoio do Consello. Na súa sentenza de hoxe, o TXUE desestima na súa totalidade os recursos interpostos por Eslovaquia e Hungría.

En primeiro lugar, o Tribunal de Xustiza rexeita a alegación de que debería utilizarse o procedemento lexislativo 3 dado que o artigo 78 TFUE, apartado 3, establece a esixencia de consultar ao Parlamento Europeo cando se adopten medidas sobre a base desta disposición. A este respecto, o TXUE declara que o procedemento lexislativo só pode aplicarse cando unha disposición dos Tratados faga expresamente referencia a el. Agora ben, o artigo 78 TFUE, apartado 3, non fai ningunha referencia expresa ao procedemento lexislativo, polo que a Decisión impugnada podía adoptarse de conformidade cun procedemento non lexislativo e constitúe, en consecuencia, un acto non lexislativo.

No mesmo contexto, o Tribunal de Xustiza estima que o artigo 78 TFUE, apartado 3, permite ás institucións da Unión adoptar todas as medidas provisionais necesarias para facer fronte de maneira efectiva e rápida a unha situación de emerxencia caracterizada pola afluencia repentina de persoas desprazadas. Estas medidas poden así mesmo establecer excepcións a actos lexislativos sempre que o seu ámbito de aplicación material e temporal quede delimitado e que non teñan por obxecto ou efecto substituír ou modificar de maneira permanente devanditos actos. Estes requisitos danse no presente caso. O TXUE precisa igualmente que, dado que a Decisión impugnada constitúe un acto non lexislativo, a súa adopción non estaba sometida ás esixencias relacionadas coa participación dos parlamentos nacionais e a publicidade das deliberacións e votacións no Consello, que só son aplicables á adopción de actos lexislativos. Ademais, o Tribunal de Xustiza sinala que o ámbito de aplicación temporal da Decisión impugnada, que abarca desde o 25 de setembro de 2015 ao 26 de setembro de 2017, está delimitado de maneira precisa, polo que non pode cuestionarse o seu carácter provisional.

 

Baixo número de recolocacións

O TXUE observa, en particular, que o escaso número de recolocacións efectuadas ata a data en aplicación da Decisión impugnada pode explicarse por un conxunto de factores que o Consello non podía prever no momento en que a adoptou, en particular a falta de cooperación de determinados Estados membros. Por último, o Tribunal de Xustiza declara que o Consello non incorreu nun erro manifesto de apreciación ao considerar que o obxectivo perseguido pola Decisión impugnada non podía alcanzarse recorrendo a medidas menos restritivas. Desta forma, o TXUE estima que o Consello non excedeu a súa ampla marxe de apreciación ao estimar que o mecanismo establecido pola Decisión 2015/1523, destinado a recolocar de maneira voluntaria a 40 000 persoas, non bastaría para facer fronte á afluencia sen precedentes de migrantes acaecida en xullo e agosto de 2015.

Fonte: Tribunal de Xustiza da UE


Sello AYS Innova entidad adaptada

© Fundación Galicia Europa

Inicio Contacto Mapa Web Política de privacidad Política de Cookies Perfil de contratante