Subscríbete!

Se queres recibir a actualidade da UE no teu correo: noticias, convocatorias, procura de socios...

Preme Aquí


Axenda FGE

Aluguer de sala

Transparencia

Convocatorias UE



Síguenos en Twitter Síguenos en Facebook Síguenos en linkedin

19/07/2021

A Comisión Europea publica o seu paquete lexislativo “Fit for 55” para reducir a pegada de carbono en Europa

Foto: Freepik
  • A Comisión Europea presenta un paquete lexislativo que inclúe 12 propostas a través das cales pretende alcanzar o obxectivo de reducir ata o 55% os gases de efecto invernadoiro de aquí a 2030, como paso intermedio para alcanzar a neutralidade climática en 2050.
  • O paquete inclúe iniciativas clave para reconfigurar o sistema enerxético da Unión, como a revisión do réxime de comercio de emisións, a directiva sobre enerxías renovables, a directiva sobre eficiencia enerxética e rendemento para edificios, a revisión da directiva sobre fiscalidade da enerxía ou o novo axuste fronteirizo para o carbono.
Bruxelas, 19 de xullo de 2021.  A Comisión Europea vén de adoptar un conxunto de propostas para adaptar as políticas da UE en materia de clima, enerxía, uso do chan, transporte e fiscalidade a fin de reducir as emisións netas de gases de efecto invernadoiro en polo menos un 55 % de aquí a 2030, en comparación cos niveis de 1990. Conseguir estas reducións das emisións na próxima década é crucial para que Europa se converta no primeiro continente climaticamente neutro do mundo de aquí a 2050 e lograr os obxectivos do Pacto Verde Europeo. Con estas propostas, a Comisión presenta os instrumentos lexislativos para cumprir os obxectivos consagrados na Lei Europea do Clima e transformar a economía e a sociedade para un futuro xusto, ecolóxico e próspero.

Un conxunto completo e interrelacionado de propostas
Estas propostas lexislativas facilitarán a necesaria redución das emisións de gases de efecto invernadoiro na próxima década. Para iso, combinarán a aplicación do comercio de dereitos de emisión a novos sectores e o reforzo do actual réxime de comercio de dereitos de emisión da UE; un maior uso das enerxías renovables; unha maior eficiencia enerxética; o despregamento máis rápido dos modos de transporte de baixas emisións e da infraestrutura e dos combustibles para sostelos; o axuste das políticas fiscais aos obxectivos do Pacto Verde Europeo; as medidas para evitar a fuga de carbono; os instrumentos para preservar e a capacidade de potenciar os sumidoiros naturais de carbono.
  • O réxime de comercio de dereitos de emisión da UE (RCDE) pon prezo ao carbono e reduce o límite máximo de emisións de determinados sectores económicos cada ano. Nos dezaseis últimos anos, conseguíronse reducir as emisións da xeración de electricidade e das industrias de gran consumo de enerxía nun 42,8 %. A Comisión propón rebaixar aínda máis o límite global de emisións e aumentar o seu ritmo anual de redución. A Comisión tamén propón eliminar gradualmente os dereitos de emisión gratuítos para a aviación, axustarse ao Plan de Compensación e Redución do Carbono para a Aviación Internacional (CORSIA), que é de ámbito mundial, e incluír por primeira vez as emisións do transporte marítimo no RCDE UE. Para responder o feito de que non diminúen as emisións do transporte por estrada e os edificios, establécese un novo réxime de comercio de dereitos de emisión para a distribución de combustibles para o transporte por estrada e os edificios. A Comisión tamén propón aumentar o tamaño dos Fondos de Innovación e Modernización.
  • Para complementar o gasto substancial en materia de clima no orzamento da UE, os Estados membros deben gastar a totalidade dos seus ingresos procedentes do comercio de dereitos de emisión en proxectos relacionados co clima e a enerxía. Unha parte específica dos ingresos procedentes do novo sistema para o transporte por estrada e os edificios debe abordar o posible impacto social nos fogares vulnerables, as microempresas e os usuarios do transporte.
  • O Regulamento de repartición do esforzo asigna obxectivos reforzados de redución de emisións a cada Estado membro para os edificios, o transporte por estrada e marítimo nacional, a agricultura, os residuos e as pequenas industrias. Estes obxectivos, que teñen en conta as diferentes situacións de partida e capacidades de cada Estado membro, baséanse no seu PIB per  cápita, con axustes para ter en conta a relación custo-eficacia.
  • Os Estados membros tamén comparten a responsabilidade de retirar carbono da atmosfera, polo que o Regulamento sobre o uso da terra, a silvicultura e a agricultura establece un obxectivo global da UE para a absorción de carbono polos sumidoiros naturais, equivalente a 310 millóns de toneladas de emisións de CO2 para 2030. Os obxectivos nacionais esixirán aos Estados membros que coiden e amplíen os seus sumidoiros de carbono para alcanzar este obxectivo. De aquí a 2035, a UE deberá alcanzar a neutralidade climática nos sectores do uso da terra, a silvicultura e a agricultura, incluídas tamén as emisións agrícolas distintas do CO2, como as derivadas do uso de fertilizantes e a gandería. A estratexia forestal da UE ten por obxecto mellorar a calidade, a cantidade e a  resiliencia dos bosques da UE. Apoia aos  silvicultores e á bioeconomía forestal, ao tempo que mantén a sustentabilidade das colleitas e o uso da biomasa, preserva a biodiversidade e establece un plan para plantar tres mil millóns de árbores en toda Europa de aquí a 2030.
  • A produción e o uso da enerxía representan o 75 % das emisións da UE, polo que é crucial acelerar a transición cara a un sistema enerxético máis ecolóxico. A Directiva sobre fontes de enerxía renovables fixará un obxectivo máis ambicioso a fin de producir o 40 % da enerxía da UE a partir de fontes renovables de aquí a 2030. Todos os Estados membros contribuirán a iso, e se propoñen obxectivos específicos para o uso de enerxías renovables no transporte, a calefacción e refrixeración, os edificios e a industria. Para cumprir os obxectivos climáticos e ambientais, refórzanse os criterios de sustentabilidade no uso da bioenerxía e os Estados membros deben formular calquera sistema de apoio á bioenerxía de maneira que se respecte o principio de uso en fervenza da biomasa leñosa.
  • Para reducir o consumo global de enerxía, reducir as emisións e loitar contra a pobreza enerxética, a Directiva relativa á eficiencia enerxética establecerá un obxectivo anual vinculante máis ambicioso para diminuír o consumo de enerxía a escala da UE. A Directiva establecerá a maneira de fixar as contribucións nacionais e case duplicará a obrigación de aforro enerxético anual dos Estados membros. O sector público terá que renovar o 3 % dos seus edificios cada ano para impulsar a onda de renovación, crear postos de traballo e reducir o consumo de enerxía e os custos para o contribuínte.
  • É necesario combinar medidas para facer fronte ao aumento das emisións no transporte por estrada a fin de complementar o comercio de dereitos de emisión. Unhas normas máis estritas en materia de emisións de CO2 para turismos e furgonetas acelerarán a transición cara a unha mobilidade sen emisións, ao dispoñer que as emisións dos vehículos novos diminúan un 55 % a partir de 2030 e un 100 % a partir de 2035, en comparación cos niveis de 2021. Como consecuencia diso, todos os vehículos novos matriculados a partir de 2035 serán de cero emisións. Para velar por que os condutores poidan encher ou recargar os seus vehículos nunha rede fiable en toda Europa, o Regulamento revisado sobre a infraestrutura dos combustibles alternativos esixirá aos Estados membros que amplíen a capacidade de carga en consonancia coa venda de vehículos de cero emisións e que instalen puntos de recarga e de reposición a intervalos regulares nas principais autoestradas: cada 60 quilómetros para recarga eléctrica e cada 150 km para a reposición de hidróxeno.
  • Os combustibles do transporte aéreo e marítimo son moi contaminantes e tamén requiren medidas específicas para complementar o comercio de dereitos de emisión. O Regulamento relativo á infraestrutura dos combustibles alternativos dispón que as aeronaves e os buques teñan acceso a unha subministración de electricidade limpa nos principais portos e aeroportos. A iniciativa relativa aos combustibles de aviación sostibles (ReFuelEU)  obrigará aos provedores de combustible a incorporar niveis cada vez maiores de combustibles de aviación sostibles no carburante para aeronaves nos aeroportos da UE, incluídos os combustibles sintéticos con baixas emisións de carbono, chamados electrocombustibles. Analogamente, a iniciativa relativa aos combustibles do transporte marítimo (FuelEU) estimulará a adopción de combustibles marítimos sostibles e tecnoloxías de cero emisións mediante o establecemento dun límite máximo para o contido de gases de efecto invernadoiro na enerxía utilizada polos buques que fagan escala en portos europeos.
  • O réxime fiscal para os produtos enerxéticos debe salvagardar e mellorar o mercado único e apoiar a transición ecolóxica mediante o establecemento dos incentivos adecuados. Unha revisión da Directiva sobre fiscalidade da enerxía propón harmonizar a fiscalidade dos produtos enerxéticos coas políticas enerxéticas e climáticas da UE, promovendo tecnoloxías limpas e eliminando as exencións obsoletas e os tipos reducidos que actualmente fomentan o uso de combustibles fósiles. As novas normas teñen por obxecto reducir os efectos prexudiciais da competencia en materia de impostos sobre a enerxía, contribuíndo a que os Estados membros obteñan ingresos procedentes dos impostos ecolóxicos, que son menos prexudiciais para o crecemento que os impostos sobre o traballo.
  • Por último, un novo mecanismo de axuste en fronteira do carbono poñerá prezo ao carbono nas importacións dunha selección concreta de produtos para velar por que a ambiciosa acción polo clima en Europa non se traduza nunha «fuga de carbono». Deste xeito, velarase por que as reducións de emisións europeas contribúan a unha diminución das emisións mundiais, en lugar de impulsar a produción intensiva de carbono fóra de Europa. Con iso, tamén se animará á industria de fóra da UE e aos socios internacionais a adoptar medidas na mesma dirección.
Todas estas propostas están interrelacionadas e son complementarias. Necesitamos este paquete equilibrado e os ingresos que xere para garantir unha transición que faga que Europa sexa xusta, ecolóxica e competitiva, repartindo a responsabilidade de maneira uniforme entre os distintos sectores e Estados membros, e facilitando máis apoio cando cumpra.
 
Unha transición socialmente xusta
Aínda que os beneficios das políticas climáticas da UE superan claramente a medio e longo prazo os custos desta transición, as políticas climáticas corren o risco de exercer unha presión adicional a curto prazo sobre os fogares vulnerables, as microempresas e os usuarios do transporte. Por tanto, as políticas deste conxunto de medidas están formuladas de maneira que queden repartidos equitativamente os custos de facer fronte ao cambio climático e adaptarse a el.

Ademais, os instrumentos de tarificación do carbono xeran ingresos que poden reinvestirse para estimular a innovación, o crecemento económico e os investimentos en tecnoloxías limpas. Proponse un novo Fondo Social para o Clima que proporcione financiamento específico aos Estados membros para axudar aos cidadáns a custear investimentos en eficiencia enerxética, novos sistemas de calefacción e refrixeración e unha mobilidade máis limpa. O novo Fondo Social para o Clima financiarase con cargo ao orzamento da UE, utilizando un importe equivalente ao 25 % dos ingresos previstos do comercio de dereitos de emisión para os combustibles da construción e o transporte por estrada. Achegará 72 200 millóns de euros en concepto de financiamento aos Estados membros para o período 2025-2032, sobre a base dunha modificación específica do marco financeiro plurianual. Cunha proposta para aproveitar o financiamento correspondente dos Estados membros, o Fondo mobilizará 144 400 millóns de euros para unha transición socialmente xusta.

As vantaxes de actuar agora para protexer ás persoas e ao planeta son evidentes: un aire máis limpo, cidades e pobos máis frescos e verdes, cidadáns máis sans, menor consumo de enerxía e facturas máis baixas, postos de traballo europeos, oportunidades tecnolóxicas e industriais, máis espazo para a natureza e un planeta máis saudable para as xeracións futuras. O reto central da transición ecolóxica de Europa é velar por que os beneficios e as oportunidades dela derivadas as gocen todos canto antes e coa maior equidade. Recorrendo aos diferentes instrumentos existentes a escala da UE, poderase asegurar que o ritmo do cambio sexa suficiente, pero non  perturbador en exceso.

Contexto
O Pacto Verde Europeo, presentado pola Comisión o 11 de decembro de 2019, establece o obxectivo de converter a Europa no primeiro continente climaticamente neutro de aquí a 2050. A Lei Europea do Clima, que entra en vigor este mes, consagra nunha lexislación vinculante o compromiso da UE coa neutralidade climática e o obxectivo intermedio de reducir as emisións netas de gases de efecto invernadoiro nun 55 % como mínimo de aquí a 2030, en comparación cos niveis de 1990. O compromiso da UE de diminuír as súas emisións netas de gases de efecto invernadoiro en polo menos un 55 % para 2030 comunicouse á CMNUCC en decembro de 2020 como contribución da UE á consecución dos obxectivos do Acordo de París.

Como resultado da lexislación vixente da UE en materia de clima e enerxía, as emisións de gases de efecto invernadoiro da UE xa diminuíron o 24 % en comparación con 1990, mentres que a economía da UE creceu máis dun 60 % no mesmo período, disociando o crecemento das emisións. Esta normativa de valor probado constitúe a base deste paquete lexislativo.

A Comisión levou a cabo amplas avaliacións de impacto antes de presentar estas propostas para medir as oportunidades e os custos da transición ecolóxica. En setembro de 2020, unha avaliación de impacto exhaustiva apoiou a proposta da Comisión de aumentar o obxectivo de redución das emisións netas da UE para 2030 ata o 55 % como mínimo, en comparación cos niveis de 1990. Tamén puxo de manifesto que este obxectivo é á vez alcanzable e beneficioso. As propostas lexislativas están apoiadas por avaliacións de impacto detalladas e teñen en conta a interrelación con outras partes do paquete.

O orzamento a longo prazo da UE para os sete próximos anos prestará apoio á transición ecolóxica. O 30 % dos programas por valor de dous billóns de euros enmarcados no marco financeiro plurianual 2021-2027 e no Instrumento NextGenerationEU dedícanse a apoiar a acción polo clima; o 37 % dos 723 800 millóns de euros do Mecanismo de Recuperación e Resiliencia, que financiará os programas nacionais de recuperación dos Estados membros con cargo no NextGenerationEU, se asigna á acción polo clima.




Sello AYS Innova entidad adaptada

© Fundación Galicia Europa

Inicio Contacto Mapa Web Política de privacidad Política de Cookies Perfil de contratante